Scroll to Content

Ik moet altijd hardop glimlachen als mensen zeggen: ‘Berlijn is een mooie stad’. Want nee, Berlijn is niet mooi. Er zijn idyllische stukjes, er is aangeharkte schoonheid en hier en daar zelfs wat klassieke stedelijke flair, maar voor de rest is het een bende. Berlijn is grauw, arm, rommelig, onvriendelijk en altijd in ombouw. Daar zien velen dan weer de schoonheid van in.

Meer lelijkheid zien? Instagram

Mijn S-Bahnstation in Berlijn is Warschauer Strasse, het summum van gecultiveerde lelijkheid. Elke dag komen er duizenden toeristen aan op dit station om foto’s te maken van de lelijke skyline, de vieze kraampjes, de overvolle prullenbakken en plakfriet tussen de stenen. Deze plek ‘thrives’ op haar lelijkheid. Langzaam zal het verdwijnen. Het station wordt met een onmetelijke traagheid verbouwd en de steeds verder veryuppende buurt zal uiteindelijk de overlast en de lelijkheid onder de duim krijgen. Misschien nog maar een jaar en dit is weg.

Mensen vergeten vaak het alledaagse leven vast te leggen. Foto’s zijn vaak voor bijzondere gebeurtenissen, met bijzondere mensen op bijzondere plekken. Een haastige rit naar het Hauptbahnhof, om de trein van half 9 naar Amsterdam te halen, wordt dan snel vergeten. Toch viel mijn rolkoffertje (ja ook ik ben het straatvoorbeeld van gentrificatie in de stad en maak mede een einde aan de schoonheid in deze foto’s) even uit mijn hand. 4 klikken op mijn Iphone.

De alledaagsheid en lelijkheid verlicht door de kleurrijke zonsopgang.

warschauer_01

warschauer_01

warschauer_02

warschauer_05